عادتی که تبدیل به غریزه شد

بخشی از سریال ( قهوه ی تلخ )

بعد از این که جهان گیر خان ، مورخ را به زندان انداخت،

مورخ نشسته بود و با خود فکر میکرد:

( باید یه راه نجاتی برای خودم پیدا می کردم ، اولین قدم این بود که ببینم الان مملکت دست کیه؟

باید از حافظه ی تاریخیم استفاده می کردم، طبق کتب تاریخی، الان باید مملکت دست زندیه باشه! )

مرد هم سلولی ، که در گوشه ای خوابیده بود ، گفت :

( کدوم زندیه ؟ بعد از مرگ کریم خان که دیگه چیزی از زندیه باقی نموند.)

مورخ: ببخشین مگه شما شنیدین من چی گفتم؟

هم سلولی: خب آره مگه کرم؟

مورخ : من داشتم فکر می کردم.

هم سلولی : خب ، بلند بلند فکر میکنی!

 

 

قسمت هایی از کتاب  1984 اثرجورج اورول

هرگز نمی توانستی بفهمی که پلیس افکار ، چند بار و از چه طریقی به تفتیش عقاید تو پرداخته است.

حتی اگر می گفتند ، همه ی مردم را تمام وقت کنترل می کنند ، چندان دور از ذهن نبود.

مردم از روی عادتی که تبدیل به غریزه شده بود …

همواره باید با این تصور زندگی می کردند که هر حرفی که می زنند ،شنیده می شود و هر حرکتی که

انجام می دهند – به جز در تاریکی – زیر نظر است.

موشی که گربه ها را می خورد

 

» محمد هادی محمدی » نویسنده ایه که بیشتر آثارش برای کودکان نوشته شده ، کتابهایی مثل (فضا نوردها در کوره ی آجر

 پزی ، امپراطور سیب زمینی ، افسانه ی درخت خرما و بزی  و … )

 اما در سال 1373 داستانی به نام ( موشی که گربه ها را میخورد )  را برای بزرگسالان انتشار داد.

 داستان پردازی و تخیل  و فضای متفاوت این کتاب به نظر من خیلی بی نظیره ، چندین بار خوندمش و باز هم با خوندنش یه

 احساس گنگی یا شایدم حیرت بهم دست میده….

هر چند این کتاب ، کار کودک نیست ، اما حیوان ها در همه ی داستانهای این مجموعه ، نقش کلیدی رو ایفا می کنند.

«سایه ی سگ «

( اولین بار که سایه ی سگ را پشت خود دیدم ، شب بود. از کوچه می گذشتم. تا گربه چشمش به من افتاد ،پا به فرار

 گذاشت….

دور و بر خودم را گشتم تا سگ را ببینم. از سگ خبری نبود .

کمی تکان خوردم ، سایه هم با من تکان خورد، قلبم تندتر شد. نا خود آگاه دستم را به طرف گوشم بردم.

 سایه سگ گوشش را می خاراند !)