ترانه سرا بودن

چهار ، پنج سال پیش،  سال های ترانه سرایی من بود … سال هایی که قلم می نوشت و من لذت می بردم از

پردازش های ذهنی ام بر روی کاغذ …..

کم کم ننوشتم … عادتش از سرم افتاد … و رغبتش …. دلتنگ شدم … دلتنگ آن همه معنا .. آن همه کلمه  ….

حالا من  دلم برای » مینوی ترانه سرا « تنگ شده  …  مینویی که خودش را بر روی برگه می نوشت.

که به نوشتن نیاز داشت.

پس کو آن ترانه ها ؟ یا این استعداد خشک شده … یا آن روزها و آن نوشتن ها اتفاقی بوده است … یا …؟؟؟؟؟

چه باید کرد؟